Гиба

Гиба, гыба (араб. غِيبَةٌ) происходит от глагола восьмой породыاِغْتَابَ (злословить; порочить (кого-л)) и от глагола первой породы غَابَ (отсутствовать; быть скрытым) и означает – злословие и хула за спиной.

В терминологии шариата гиба – это упоминание о брате по вере в его отсутствии (или в его присутствии[1]), того, что ему не нравится, даже если это правда, будь то о его нраве, внешности, религии, или его родословной, либо о чем-то ином, и будь то сказанное языком, показано жестом, подражанием или даже сердцем, если слушающий хулу доволен ею и наслаждается.

تَعْرِيفُ الْغِيبَةِ : هِىَ ذِكْرُ الْأَخِ الْمُسْلِمِ بِمَا يَكْرَهُ فِي غِيَابِهِ (وَقِيلَ فِي حَضْرَتِهِ) وَلَوْكَانَ فِيهِ, سَوَاءً كَانَ ذَلِكَ فِي خُلُقِهِ، أَوْخِلْقَتِهِ أَوْ دِينِهِ أَوْ نَسَبِهِ، ، أَوْ أَيِّ شَيْءٍ يَكْرَهُهُ, وَ سَوَاءً كَانَتْ بِاللِّسَانِ أَوْ بِالْإِشَارَةِ، أَوْ بِالْمُحَاكَاةِ وَالتَّقْلِيدِ ، أَوْ حَتَّى بِالْقَلْبِ حِينَ رَضِيَ بِالْغِيبَةِ وَ اسْتَلَذَّهَا السَّامِعُ.

ﱁ ﱂ ﱃ ﱄ ﱅ ﱆ ﱇ ﱈ ﱉ ﱊ ﱋ ﱌ ﱍ ﱎ ﱏ ﱐ ﱑ ﱒ ﱓ ﱔ ﱕ ﱖ ﱗ ﱘ ﱙ ﱚ ﱛ ﱜ ﱝ ﱞ ﱟ ﱠ ﱡ ﱢ ﱣ ﱤ

О те, которые уверовали! Избегайте многих предположений, ибо некоторые предположения являются грехом. Не следите друг за другом и не злословьте за спиной друг друга. Разве понравится кому-либо из вас есть мясо своего покойного брата, если вы чувствуете к этому отвращение? Бойтесь Аллаха! Воистину, Аллах - Принимающий покаяния, Милосердный.

Передают со слов Абу Хурайры, да будет доволен им Аллах, что (однажды) Посланник Аллаха, да благословит его Аллах и да приветствует, спросил: “Известно ли вам, что такое хула /гиба/?”. (Люди) сказали: “Аллах и Посланник Его знают (об этом) лучше”. (Пророк, да благословит его Аллах и да приветствует,) сказал: “(Это когда) упоминаешь ты о брате твоём так, что это не понравилось бы ему”. (Его) спросили: “Скажи, а если присуще брату моему то, о чём я скажу?”. (Пророк, да благословит его Аллах и да приветствует,) сказал: “Если ему присуще то, о чём ты скажешь, значит, ты злословишь о нём, а если он не таков, значит, ты клевещешь на него”.

ПриводитМуслим

عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ « أَتَدْرُونَ مَا الْغِيبَةُ ». قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ « ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ ». قِيلَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِى أَخِى مَا أَقُولُ قَالَ « إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ فَقَدْ بَهَتَّهُ ».رواه مسلم

Передают со слов Анаса, да будет доволен им Аллах, что посланник Аллаха, да благословит его Аллах и да приветствует, сказал: «Когда я был вознесён на небо, то прошёл мимо людей с медными когтями, которыми они царапали себе лица и грудь, и я спросил: “Кто они, о Джибрил?” Он сказал: “Это - поедающие мясо людей[2] и бесчестящие их».

Приводит Абу Дауд

وعن أنسٍ - رضي الله عنه - قَالَ : قَالَ رسولُ اللهِ - صلى الله عليه وسلم - : "لَمَّا عُرِجَ بي مَرَرْتُ بِقَومٍ لَهُمْ أظْفَارٌ مِنْ نُحَاسٍ يَخْمِشُونَ وُجُوهَهُمْ وَصُدُورَهُمْ فَقُلْتُ : مَنْ هؤُلاءِ يَا جِبرِيلُ ؟ قَالَ : هؤُلاءِ الَّذِينَ يَأكُلُونَ لُحُومَ النَّاسِ ، وَيَقَعُونَ في أعْرَاضِهِمْ !". رواه أَبُو داود .



[1] По мнению некоторых ученых.

[2] То есть: злословящие о них. См.: “Комнаты”, 12.

  • А'раф
  • Аврат
  • Адаб
  • Адаля, 'адль
  • Адам
  • Азаб аль-кабр
  • Азан
  • Азима
  • Айн
  • Акида, Акыда.
  • Акика
  • Акса
  • Аллах
  • Аль-Кахтани
  • Аль-Лаух аль-махфуз
  • Аманат
  • Ансары
  • Арафа, Арафат
  • Арш
  • Ас-Сафа и аль-Марва
  • Ахлюль-китаб
  • Ахлюль-фатра
  • Ахлюль-хадис
  • Ахлюс-сунна уаль-джама'а
  • Ахляк
  • Ашура
  • Аят
  • Баки', бакы'.
  • Барака
  • Барзах
  • Бей'а, байат
  • Бид'а
  • Бирр
  • Булюг
  • Бурак
  • Бухтан
  • Ваджиб
  • Вакф
  • Вали
  • Васваса
  • Вахй, вахий.
  • Витр
  • Вуду
  • Газва Бадр
  • Газуа, газва, газават
  • Ганима, ганаим
  • Гиба
  • Гусль
  • Да'ват
  • Да'иф, даиф
  • Дабба
  • Даджаль
  • Далиль
  • Даруль-Ислам
  • Даруль-куфр
  • Дарура
  • Джабариты, джабриты, джабрийя
  • Джалляля, джаллала
  • Джама'а
  • Джа́миг, джа́ми'
  • Джанаба
  • Джаназа
  • Джаннат
  • Джахилийя
  • Джахмиты, джахмийя
  • Джибрил, Джабраил
  • Джизья
  • Джинн
  • Джихад
  • Дин
  • Дия, дийя
  • Ду'а
  • Духан
  • Забур
  • Забх
  • Заккум
  • Закят
  • Замзам, Земзем
  • Зикр
  • Зимми
  • Зина
  • Зиндик
  • Зихар, зыхар
  • Зуль-Карнейн
  • Зуль-Хиджа
  • Зульм
  • Зухд
  • Зюль-Ка'да, Зюль-Каада.
  • И'тикаф
  • Ибада, 'ибадат.
  • Иблис
  • Ид
  • Ид аль-Адха
  • Ид аль-Фитр
  • Идда
  • Иджма'
  • Иджтихад
  • Идтиба', тыба'.
  • Ик'а
  • Икамат
  • Икрах
  • Иля'
  • Имам
  • Иман
  • Инджиль
  • Ирджа
  • Ислам
  • Исра
  • Исраф
  • Исрафиль
  • Истигфар
  • Истиджмар
  • Истикама
  • Истинджа
  • Истиска
  • Истифтах
  • Истихада
  • Истихара
  • Ифрит, африт.
  • Ифтар
  • Ифтираш
  • Ихдад
  • Ихлас
  • Ихрам
  • Ихсан
  • Ихтикар
  • Кааба
  • Кабаир
  • Кабиль и Хабиль
  • Кадариты, кадарийя
  • Казф
  • Калам
  • Кантара, Контара
  • Карамат
  • Карун, Корун.
  • Каусар
  • Кафан
  • Каффара
  • Кибла
  • Кибр
  • Кисва
  • Киям аль-лейль
  • Кияма, кыяма
  • Кияс
  • Кияс аль-ауля
  • Коран
  • Кудс, Бейт аль-Макдис
  • Кунут
  • Кунья
  • Курбан
  • Курсий
  • Куфр
  • Кысас, кисас.
  • Кыяма, кияма.
  • Лейлятуль-кадр
  • Ляхд, лахд.
  • Ма'руф
  • Маджаз
  • Мазхаб
  • Макам, маком
  • Макбара
  • Макрух
  • Маляика
  • Мандуб
  • Манхадж, минха́дж.
  • Масих
  • Мауду'
  • Махди
  • Махр
  • Махрам
  • Мейсир
  • Мейта
  • Мечеть
  • Мечеть дырар, мечеть дирар.
  • Ми'радж
  • Мизан
  • Микаиль, Микаль
  • Мискин
  • Михраб
  • Му'джиза
  • Му'тазилиты, му'тазиля
  • Мубах
  • Мубтади'
  • Муваххид
  • Муджаддид
  • Мукалляф
  • Мультазам
  • Мункар
  • Мункар и Накир
  • Мурджииты
  • Мурсаль
  • Мусталах аль-хадис
  • Мусульманин
  • Мусхаф
  • Мут'а, никях мут'а.
  • Мутаватир
  • Муташабих
  • Муфтий
  • Мухаддис
  • Мухаджиры
  • Мухаррам
  • Мухкам
  • Мухтасиб
  • Набий
  • Наджаса
  • Назр
  • Накур
  • Намима
  • Насиха
  • Насх
  • Никаб
  • Никах
  • Нисаб
  • Нифас
  • Ният, нийя.
  • Раджаб
  • Раджм
  • Ракаат, рак'а
  • Рамадан
  • Рамаль
  • Расуль
  • Ратиба
  • Рауда
  • Риба
  • Рибат
  • Ридда
  • Рия
  • Рубубийя
  • Рукн
  • Рукья
  • Рухса
  • Са'а, сага
  • Са'й
  • Сагаир, согаир
  • Садака
  • Салаф
  • Салафия, саляфия
  • Салям
  • Салят
  • Салят ад-Духа
  • Салят аз-зухр
  • Салят аль-'аср
  • Салят аль-'Ид
  • Салят аль-'иша
  • Салят аль-Джуму'а
  • Салят аль-кусуф
  • Салят аль-магриб
  • Салят аль-фаджр
  • Салят аль-Хауф
  • Салят ат-Тасабих
  • Салят ат-Тауба
  • Санад иснад
  • Сарийя
  • Саум, сиям.
  • Сафар
  • Сахабий, сахаба.
  • Сахих
  • Сивак, мисвак
  • Сидрат аль-Мунтаха
  • Сира
  • Сират, Сырат.
  • Сихр
  • Суджуд ас-саху
  • Суджуд ат-тилява
  • Суджуд аш-шукр
  • Сунна
  • Сура
  • Сухур
  • Та'зир
  • Таби'ий, таби'ун, табиин.
  • Таваккуль
  • Таваррук
  • Тавассуль
  • Таваф
  • Тавиль
  • Тагут
  • Таджвид
  • Таква
  • Такдир, кадар.
  • Таклид
  • Такфир
  • Талак
  • Таравих
  • Тарбия
  • Тарбия.
  • Тартиль
  • Тасбих
  • Тауба
  • Тауфик
  • Таухид
  • Тафсир
  • Тахаджуд
  • Тахара
  • Ташаххуд
  • Таяммум
  • Тора
  • Туба
  • Удхийя
  • Улухийя
  • Улюль-'азм минар-русуль
  • Умма
  • Умра
  • Усуль аль-фикх
  • Ухуд
  • Фаджр
  • Факих, факых.
  • Факыр
  • Фараид
  • Фараон, фир'аун.
  • Фард
  • Фей
  • Фетва, фатва.
  • Фидья, фидия
  • Фикх
  • Фирдаус
  • Фиск, фусук.
  • Фитна
  • Фитра
  • Хабар аль-ахад
  • Хава
  • Хадд, худуд.
  • Хадж
  • Хадж аль-ифрад
  • Хадж аль-киран
  • Хадж ат-таматту'
  • Хаджар асвад
  • Хадис
  • Хадис кудси
  • Хайд
  • Ха́ким
  • Халиль
  • Халифат
  • Халяль
  • Хамр
  • Ханиф
  • Харадж
  • Харам
  • Хариджиты, хавариджи.
  • Харут и Марут
  • Хасад
  • Хасан
  • Хауд
  • Хафиз
  • Хиджаб
  • Хиджама
  • Хиджр
  • Хиджра
  • Хидр, Хидир, Хизр, Хызр
  • Хикма
  • Хира
  • Хисаб
  • Хитан
  • Хитба
  • Ху́джа
  • Хукм
  • Хуль', халь'.
  • Хур 'ин, гурии.
  • Хутба
  • Ша'бан
  • Шавваль, Шаууаль
  • Шайтан
  • Шар'
  • Шари'а
  • Шарт
  • Шафа'а
  • Шахада
  • Шахид
  • Шейх аль-Ислам
  • Ши'а, шииты
  • Ширк
  • Яджудж и Маджудж